Etini etimden çek,
daha fazla yüz göz olamayız,
senin bir yüzün yok.
Kendimle yüzleşemem,
benim bir yüzüm yok,
ifadelerin paramparça,
Toparlan.
Dudaklarım düşüyor,
tut,
ayak bileklerinden tut aynayı.
Bak,
yüzümüz yok,
bir şey dilemeye yüzümüz yok.
Sevişemeyiz,
hiç gücümüz yok.
Bu gece benden yüzümü bekleme,
boşluklarımdaki sadece ölüm,
akan sadece ölüm,
kımıldarsam kıyamet,
kımıldayamıyorum.
Bu trajedi.
Kımıldama,
kımıldarsan devrilecek bakir gökyüzü.
ve ben bir robotum,
gözyaşlarım mekanik.
Tüm devrelerim altüst,
her şey biraz alt-üst,
Kendimle yüzleşemem.
Benim bir yüzüm yok.
Gökyüzüne bak,
bir bebek kayıyor,
kasıklarımdan bir bebek kayıyor Jack.
beni yere dökülen kanlarımdan takip et.
ve yüzümü bana geri ver
göğüslerimi geri ver
ve geri al etini.

Duvar kağıtları yırtılmış.
Odada sadece bir priz,
bir yastık
ve yatak var.
Mütevazi bir yalnızlığım var.
Kendime ayırdığım fiyakalı bir yalnızlık..
Yeni boyanmış,
su sızdırmayan,
rutubet yapmayan sorunlarım.
Sardunyalarım var..
ve kendi içinde
çözümsüz sorunları sardunyalarımın..

Sen yoksun.

Sen var
-dın.
Her geçen gün,
daha da büyüyordun.
Seninle konuşurken
gözlerine değil,
saçlarının ağıran yerlerine bakıyordum.
Ne kadar ağlamışsın,
kaç kere sevdiğin kadınla sevişmişsin..
Tahmin etmeye çalışıyordum.
Sakalınla alt dudağının arasını öpüyordum.

Yastıkla sol kolum arasına başımı sıkıştırdım.
Kılıfı yok yastığın..
Aslında,
kabuğum kırıldığından beri
kendime benzetiyorum onu.
O da soğuk çünkü.
O da çıplak.
Cam açık,
pencere açtıran bir mevsime ait değil..
aslında
bu gece,
hiçbir ay'a
ya da hiçbir mevsime ait değil.
Ağladım.
Gözkapaklarım titriyor.
Gözyaşlarımın ıslaklığına üşüdüğüm bir mevsimdeyim
ve
senin estiğin bir mevsim yeni geçti,
onu biliyorum.
Ben hala titriyorum.
Sen yok
-sun.

Sen var
-sın.
Ama artık büyümüyorsun içimde.
Ben az önce yine,
sakalınla alt dudağının arasını öptüm.
Duymadın.

Mayıs'tı.
Balkon demirlerinden aşağı,
aşağılara baktık
ve gökyüzü..
Asfalt yukarıda artık.
Yıldızların üstünde yürüyebiliyorum,
dedim.
Elimi tut,
elini tutmayınca düşüyorum.
dedin,
yıldızlar kayıyor,
topuklarımın altından..
Düşmeni istemiyorum.
Topuklarımı al,
göğsümü,
ayak bileklerimi.
Dudaklarımın çatal arasına saklan,
korkuyorsan.
korkuyorsak.

Ve ben her gece seni doğuruyorum.
İçimden çıktığında ağlıyorsun.
Kırmızı ağlıyor karnım.

Kırmızı sev istiyorum,
ağrıyan yanlarımı.
ağır parfüm kokusunu yoldan geçen kadının,
kirlilerimi,
yıkadıklarını sev..
Yıktıklarımızı..
Tüm şehir üstümüze yıkılabilir
ve belki bir kaç tane daha.
Üstümüzde iki domuz sevişebilir,
çamurdan yatakları olabiliriz.

Ne önemi var ki.
Ben ellerinde kanarken seviyorum.
Seviniyorum kırmızıya.

Anlamsız adları olan kadınları sev.
bir erkeğin silahını sana dayamasını.
Benim adım yok.
ve sen yatakta çok kalabalıksın.
ormanla sevişiyorsun biliyorum.
Ben her gece seni izliyorum.
Seni izlememi sev.
saçlarımı yolmayı,
ellerinde kalan tellerimi,
ellerindeki ıslaklığı,
kızgın sularımı.
Kırmızı ve kızgın sularımı,
soğuk kumlarımı sev.

Ben her gece darmadağın dudaklarını topluyorum.
ve derimle üstünü örtüyorum.
ben öptükçe,
sen kalkıyorsun.
Gitmeni istemiyorum.
Dudaklarımı sev,
kırmızı rujumu..

Ben peygamberim.
Dinlerimi sev,
göğüslerime secde et göğüslerini
ve sev.
ve sen.
ve sen zehirsin.
Koynuma sokul
ve öldür beni.

Yağmurdan sıklıkla bahsedemem.
Ne kadar kelime koyarsam,
o kadar ıslanıyorum,
ne kadar ıslandıysam,
o kadar ağır geliyor paçaları ruhumun.

Sütyenleri düşünüyorum,
ama yazamam mesela.
Sonuçta arka ipe asılıyorlarsa
bu onların suçu değil.

Mürekkebi bittiği için kalemi suçladım hep,
aslında biliyorum,
biten elleriminki.
Ama ona da mahçubum.
Yazamam.

Aldığı kadar un hakkında da bir fikir sahibi değilim.
Ben hep veren oldum.

Yıldızlar hakkında yazmam yasak zaten,
tanrı izin vermiyor,
dokunamıyorum ben de.

tanrı hakkında yazmayı hiç denemedim.
Belki onu görsem bir fikrim olabilirdi
boyundan nasıl bahsedeceğim hakkında.
Ama yok.

Oralar hakkında yazmayı denedim.
Ama beceremedim bir türlü.
Hiç oralı olmadığımı farkettim.

Mevsimler güzeldi,
kediler sevişgen,
masa dikdörtgen..

Su çıplak kadına yakışıyordu,
büyük erkeğe..
Ama onlara da kelime uyduramadım.


Ellerim sadece sana akıyor.
Anlamıyorsun.
Ellerim sadece sana akıyor.

Zurnanın zırt dediği yer susuşu oldu çocuklugumun..Ağırladım ağır ağır önce.Motiflerini işledim her yanının.Uğurladım..
Yetişkinliğim, çocukluk kahkahalarımın susuşu oldu.Kinlere boğuldum.Hangi akla hizmet ettimde koca adam olma münasebetsizliğinde bulundumsa, üstlerini kanla sıvadı Tanrı münasebetlerimin..Rahibeydi hüzünlerim ve fahişeydi birer sevinçlerim.Ortası yoktu.Kuyu vardı, yanından geçtim sigara kokusu ağızların..
Çocuklugumun bitişi,elle tutulur herşeyimin tutulamazlığı oldu..Bir kalemim kaldı tutmaya muhtaçlığımı gideren.Hayır..Pornografi yapmıyorum.Kaleme de, şiire de ayıp olur.Aslında yüzünün kızarmasına aldırış etmeden,öperdi çocuklugumu.Her suskunluğu elleyebilirdi kalemim.Utanmasaydı...