Sulusepken bir esinti..
Üşütmeyen ama erimeyi önleyici bir rüzgar.
Sarıya çalan yapraklarından çoğu dökülmüş darağacının dibinde, sessiz çığlıklarla esmer kız...

Ağaç konuştu..
Konuşmayı seviyormuş..
Öyle dedi kıza..

Sonra rüzgar esti..Savurdu küçük esmer kızı..
Ağaca tutundu kız.
Bıraksam düşerim ya da düşsem ölürüm diye düşünürken,
Rüzgar dindi, zaman durdu, ağaç sustu..

Bir aşk şizofrenisiydi olan..
Bir ayrılık komasıydı sadece..